در قدرت چنين پروردگارى شك كند يا از رحمت او مايوس گردد ؟ ! ولى به هر حال ابراهيم ع پس از شنيدن اين بشارت ، در اين انديشه فرو رفت كه اين فرشتگان با آن شرائط خاص ، تنها براى بشارت فرزند نزد او نيامده‌اند ، حتما ماموريت مهمترى دارند و اين بشارت تنها گوشه اى از آن را تشكيل مىدهد ، لذا در مقام سؤال بر آمد « و از آنها پرسيد شما اى رسولان خداوند بگوئيد ببينم براى چه ماموريت مهمى فرستاده شده‌ايد : ( * ( قالَ فَما خَطْبُكُمْ أَيُّهَا الْمُرْسَلُونَ ) * ) . « گفتند ما به سوى يك قوم گنهكار فرستاده شده‌ايم » ( * ( قالُوا إِنَّا أُرْسِلْنا إِلى قَوْمٍ مُجْرِمِينَ ) * ) . و از آنجا كه مىدانستند ابراهيم با آن حس كنجكاويش مخصوصا در زمينه اين گونه مسائل به اين مقدار پاسخ قناعت نخواهد كرد ، فورا اضافه كردند كه اين قوم مجرم كسى جز قوم لوط نيست ما ماموريم اين آلودگان بىآزرم را در هم بكوبيم و نابود كنيم « مگر خانواده لوط كه ما همه آنها را از آن مهلكه نجات خواهيم داد » ( * ( إِلَّا آلَ لُوطٍ إِنَّا لَمُنَجُّوهُمْ أَجْمَعِينَ ) * ) . ولى از آنجا كه تعبير به * ( آلَ لُوطٍ ) * آن هم با تاكيد به اجمعين شامل همه خانواده او حتى همسر گمراهش كه با مشركان هماهنگ بود مىشد ، و شايد ابراهيم نيز از اين ماجرا آگاه بود ، بلافاصله او را استثناء كردند و گفتند : « بجز همسرش كه ما مقدر ساخته‌ايم از بازماندگان در شهر محكوم به فنا باشد » و نجات نيابد ( * ( إِلَّا امْرَأَتَه قَدَّرْنا إِنَّها لَمِنَ الْغابِرِينَ ) * ) .